Nazwa „Droga Krzyżowa” bywa używana w teologii i tradycji katolickiej w różnych kontekstach. Po pierwsze, odnosi się ona do męki i śmierci na krzyżu Jezusa Chrystusa. Po drugie, jest to nazwa przedstawienia pasyjnego. Po trzecie, w ten sposób określa się czwartą tajemnicę części bolesnej różańca świętego. I wreszcie, po czwarte, jest to nazwa nabożeństwa odprawianego w każdy piątek w czasie trwania Wielkiego Postu. Nabożeństwo to, w jego obecnej formie, jest odprawiane w Kościele Katolickim, od XVII wieku.

Nabożeństwo Drogi Krzyżowej polega na odtworzeniu męki i śmierci na krzyżu Jezusa Chrystusa. Składa się na nie czternaście stacji. Każda z nich jest przedstawieniem któregoś z etapów męki Jezusa. Obrazy przedstawiające każdą stację wiszą w każdym kościele na ścianach bocznych. Poza funkcją obrazowego przedstawiania i unaoczniania, stanowią one również przyczynek do rozważań i kontemplacji nad sensem życia, cierpienia, poświęcenia oraz miłości. Jak podają biografowie Karola Wojtyły, miał on Odprawiać Drogę Krzyżową w każdy piątek, przez cały rok, a podczas trwania Wielkiego Postu – codziennie.

Nazwa „Droga Krzyżowa” bywa używana w teologii i tradycji katolickiej w różnych kontekstach. Po pierwsze, odnosi się ona do męki i śmierci na krzyżu Jezusa Chrystusa. Po drugie, jest to nazwa przedstawienia pasyjnego. Po trzecie, w ten sposób określa się czwartą tajemnicę części bolesnej różańca świętego. I wreszcie, po czwarte, jest to nazwa nabożeństwa odprawianego w każdy piątek w czasie trwania Wielkiego Postu. Nabożeństwo to, w jego obecnej formie, jest odprawiane w Kościele Katolickim, od XVII wieku.